عواملی که نشان دهنده وضع غیر عادی ماهیها و مشخص کننده حالت بیماری آنها می باشد، عبارتند از: ماهی در سطح آب شنا می کند. ماهی در گوشه و کناره های آکواریم آرام و بدون حرکت و گاهی هم بصورت نامتعادل شنا می کند. ماهی از آکواریم به بیرون می پرد، در اینصورت باید برای بقیه ماهیها اقدامات لازم انجام شود و روی آکواریم را پوشاند. ماهی به دور خود می چرخد. ماهی اشتهای خود را برای خوردن غذا از دست می دهد. ماهی تعادل و انرژی خود را برای شنا کردن از دست می دهد و شل و لس می شود. قسمتهایی از بدن ماهی بی رنگ می شود. بیماریهای حاصل از سوء تغذیه ، کمبود مواد غذایی و ویتامین ها باعث رنگ پریدگی، انحنای کمر و ستون فقرات بدن ماهی را به همراه خواهد داشت. ریختن باله ها و فاسد شدن اندامهای بدن ماهی که اغلب سریعاً موجب مرگ ماهی خواهد، که باید برای بقیه ماهیها سریعاً اقدامات لازم بعمل آید. برگشتن برانشی و آبشش از حالت عادی و گاهی خونریزی زیر جلد برانشی که اغلب درمان ندارد و بیشتر از وضع نامساعد و نامطلوب بودن آن حاصل می شود. آب آوردگی بدن ماهی که استسقاء گفته می شود. بیرون زدن چشم از حدقه . ماهی بدن را به کف و وسایل داخل آکواریم می خراشد. بروز لکه های سفید، خاکستری ، آبی و سیاه در روی اندامهای بدن ماهی، ظهور تاول، زخم و جوش متورم در سطح بدن ماهی . دهان ماهی قرمز می شود و مقداری از آن بسته می شود و ماهی قادر نیست به خوبی تنفس کند. باله های ماهی سیخ و به حالت خشک در می آید. در زیر جلد بدن ماهی خونریزی بصورت رگهای قرمز ظاهر می شود. انگلهای مختلف در روی قسمت های مختلف بدن ماهی آویزان می شود. توده های قارچ بصورت پنبه ای در روی خراشیدگی ها ، زخمها و حتی تخم ماهیها ظاهر می شود. ایجاد حبابهای ریز در زیر پوست بدن ماهی . سفید شدن تخمها. جذب نشدن کیسه زرده لاروهایی که تازه از تخم در آمده اند. انحنای کمر لاروها و تلفات سریع لاورها بعد از بیرون آمدن از تخم. نرمی و انحنای استخوانها. عقب و جلو رفتن ماهی . سخت شدن شکم ماهی ماده که دیگر قادر به رها ساختن تخمهایش نیست. وارد شدن مواد شیمیایی بداخل آب آکواریم مانند حشره کشها، مواد رنگی که اغلب باعث مرگ ماهیها خواهد شد. بیماریهای حاصل از کمبود اکسیژن محلول در آب آکواریم . بیماریهای حاصل از وجود گازهای مضر چون گاز کلر در آب آکواریم. هر کدام از عوامل فوق می تواند سرآغاز و شروع انواع بیماریهای ماهیهای آکورایمی باشد.